Zelfvertrouwen
iedereen meer zelfvertrouwen = een betere wereld voor ons allemaal!Archief voor februari, 2008
Bescheidenheid
Ik heb me laten verleiden tot een interview met Het Nieuwsblad. Natuurlijk moet een journalist met een stellingname naar buiten komen. De titel moet lezers immers prikkelen, anders lezen ze het artikel niet. Een woord dat breed uitgemeten wordt is bescheidenheid. Het spijtige daarin is echter dat er gesuggereerd wordt dat ik naar België ben gekomen om Vlamingen zelfvertrouwen te leren, terwijl ik ook met de school voor zelfvertrouwen mij richt op Nederlanders.
Ik woon al vele jaren in het Vlaamse land en ik ben er van gaan houden. Ik voer dagelijks vele gesprekken met Vlamingen als coach en therapeut en dat bevalt me prima.
Bescheidenheid is een item waarmee ieder te maken heeft die zichzelf niet waardevol genoeg vindt om meer voor zichzelf op te eisen. Het woord bescheidenheid betekent letterlijk niet veeleisend en daarmee drukt het beter uit waar het feitelijk om draait. Je bent als mens bereid met minder genoegen te nemen.
Maar waarom neem je met minder genoegen? Waarom zou je niet meer voor jezelf mogen opeisen. Vind je dat jij het misschien niet waard bent? Of ben je misschien bang om te veel voor je zelf op te eisen en daarin door te schieten?
Dat is de crux van het verhaal. Als je niet voldoende zelfvertrouwen bezit, voel je je niet goed genoeg om verregaande eisen voor je zelf te stellen. In plaats van aan zelfvertrouwen te werken suggereren mensen dat bescheidenheid een deugd is, een eigenschap die je moet koesteren en zelfs in stand houden. Ik roep mensen niet op om de ander niets meer te gunnen en door te slaan in hun eisen. Nee, het enige dat ik verdedig is dat je GENOEG voor je zelf opeist, zodat je je bijvoorbeeld binnen een relatie beter voelt dan wanneer je te weinig opkomt voor je zelf.
Vandaar mijn betoog in de krant voor minder bescheidenheid en daardoor voor meer zelfvertrouwen. Je komt beter voor je zelf op als je beseft dat je het waard bent en dat een bescheiden opstelling je GEEN goed doet. De slogan doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg klopt van geen kant als je met ‘gewoon’ bescheidenheid bedoelt.
Dat is het gevoel waaraan ik iets wil veranderen met de School voor Zelfvertrouwen, zowel in Vlaanderen als in Nederland.
Veel succes en onbescheidenheid.
rob
info@schoolvoorzelfvertrouwen.be
Werknemers en -gevers faken!
Volgens een onderzoek van de OPP spelen een groot deel van werknemers en werkgevers een rol op de bedrijfsvloer. Zij hebben het idee dat ze zichzelf niet kunnen zijn, omdat zij vinden dat ze moeten passen in de bedrijfscultuur.
Wat spijtig als je je zelf niet durft te zijn. Als je denkt dat wanneer je jezelf bent, je uit de boot valt. Waarom denk je dat je dat je niet goed genoeg bent voor je werk? Waarom presenteer je een ander persoon? Ben je dan werkelijk zo onzeker over je kwaliteiten, je inzichten. Heb je dan zo weinig vertrouwen in de persoon die je werkelijk bent?
Blijkbaar denk je dat je niet goed genoeg bent voor je job. Er schort iets aan je en dat poets je schoon door een andere presentatie van jezelf te geven.
Je zou ook kunnen zeggen je houdt niet genoeg van je zelf. Je hebt onvoldoende zelfvertrouwen. Je hebt dan blijkbaar meer vertrouwen in de surrogaat-jij, dat slappe aftreksel geboetseerd naar de stijl van je werkomgeving. Zonde.
Probeer eens de moed te vinden wel je zelf te zijn. Uit angst je werk te verliezen doe je dit niet! Is dit geen flauw excuus? Alsof wanneer je jezelf wel bent direct op straat komt te staan. Eigenlijk ontbreekt het je dan aan durf, je laat je leiden door angst. Het rolletje dat je speelt op de werkvloer is een uiting van je angst om je zelf te durven zijn.
Ik wens iedere fakende werknemer en werkgever veel zelfvertrouwen toe!
rob@goudenregen.be
Verken je grens met een nieuwe uitdaging
Vandaag heb ik een nieuw initiatief gelanceerd. Ik was op zoek naar een nieuwe horizon, een nieuwe uitdaging en ik heb hem gevonden in de vorm van de 
School voor Zelfvertrouwen. Mijn doel is binnen afzienbare tijd zowel in België als in Nederland druk in de weer zijn met workshops en cursussen over zelfvertrouwen. Ik ben wild enthousiast. Reken maar.
Dat is wat we allemaal geregeld nodig hebben. Een nieuwe uitdaging. Iets waar we vol enthousiasme onze tanden in kunnen zetten.
Als je je grenzen op deze manier verkent, loop je onherroepelijk op zeker moment aan tegen het gevoel van niet verder kunnen. Of het idee hebben van het wordt toch niks. Ook al heb ik me met nog zoveel zelfvertrouwen geworpen op het idee van de school voor zelfvertrouwen, toch weet ik dat er momenten van twijfel gaan komen. Zelfvertrouwen is immers een stemming. Ook ik kan mijn mindere perioden hebben, waarbij het zelfvertrouwen even afwezig lijkt te zijn. Gelukkig ken ik een aantal technieken om me zelf er dan weer boven op te helpen, zodat de angst verdwijnt en het zelfvertrouwen weer terug is.
Grensverkenning van je eigen kunnen is spannend en opwindend. Probeer het ook.
info@schoolvoorzelfvertrouwen.be
mijn hele leven zweethanden
Ik heb mijn hele leven zweethanden gehad, jij hebt ze ook. Ik durfde nooit iemand een hand te geven. Nee pa, daar heb ik geen last meer van, antwoord ik mijn vader die in een ziekenhuisbed ligt, maar nu wel! Geshockeerd door zijn bekentenis denk ik aan hem terug. Nu pas besef ik dat hij meestal afstandelijk was naar mensen vanwege zijn gebrek aan zelfvertrouwen. Eigenlijk was hij een heel onzeker mens. Maar niet naar mij. Ook nu niet, nu hij er slecht aan toe is. Hij is sterker dan ik. Vandaar dat ik met mijn kleffe handen de zijne aanraakte. Ik wilde hem troosten en steunen, maar het enige dat ik kon doen was zijn handen aanraken.
Ook dat is een kenmerk van zelfvertrouwen het is een stemming die je zeker niet altijd en op elke plaats in elke gelegenheid voelt. Mijn vader was niet zelfzeker naar de buitenwereld, maar wel naar mij. Hij confronteerde me vaak met mijn fouten (in zijn ogen), zonder verwijt.
Ik voelde me gisteravond heel klein in de kamer met mijn vader. Hij is bezig met de laatste loodjes. Ik stond er bij en keek naar hem. Hij richtte zich tot mij. Hij uitte zijn gevoel van angst en onzekerheid die hij om zich heen voelde. Ik kon mij daar enkel heel klein en nietig bij voelen. Een groot man ligt als een bang wezen in bed en straalt toch zelfvertrouwen naar mij uit. Hij wijst me zelfs en passant nog even de weg.
Want er is inderdaad voor mij ook een tijd geweest dat ik onzeker was en kleffe handen had in contacten met mensen. Dat ligt ver achter mij. Mijn vader herinnerde mij hier aan.
Dank je pa. Het gaat je goed.
rob@goudenregen.be
Loslaten en vertrouwen
Voor ouders is het een regelmatige terugkerende worsteling. Een gevecht met hen zelf. Je opgroeiende kinderen loslaten. Mogen ze tot twaalf uur uitgaan, check ik het huiswerk nog, moet ik niet ingrijpen. Steeds terug komende vragen.
De vraag is eigenlijk kan ik op dit moment mijn kind vertrouwen. Dat wil zeggen durf ik er op te vertrouwen dat ze geen onherroepelijke fouten begaan in hun leven. Moet ik ze blijven behoeden en beschermen en veilig bij me houden zodat er niets mis kan lopen.
Dat is loslaten. Het vertrouwen hebben dat je kind het wel redt (zonder jouw hulp als ouder) en dit vertrouwen ook aan hen schenken. Voor je kind zal dit goed doen. Als ouder geef je je kind het vertrouwen waardoor je hem of haar meer vrijheid van handelen geeft. Je kind zal dol gelukkig zijn, maar moet de last van deze verantwoordelijkheid natuurlijk wel kunnen dragen. Hij kan dit niet leren zonder vallen en opstaan, zonder kleerscheuren, zonder fouten. Dat is de enige weg voor het kind om te bouwen aan haar of zijn zelfvertrouwen.
Maar daarvoor willen we onze kinderen natuurlijk behoeden. De kleerscheuren, de bloedneus, de pijn van de mislukking. Pas als we beseffen dat wij in werkelijkheid niet alomtegenwoordig en machtig zijn om ons kind voor ellende te behoeden zijn, en weten dat dit de beste weg voor ons kind is, dan zijn we op weg om te leren loslaten.
En dat is goed voor ons allemaal.
Rob@goudenregen.be
Kom in actie: overwin je angst
De tegenhanger van zelfvertrouwen is angst. Ik vertel het altijd als volgt: angst en zelfvertrouwen zitten bij elkaar op de wip. Ze houden elkaar letterlijk in evenwicht. Heb je last van angst, dan verdringt dit de plaats van jouw zelfvertrouwen. Als je een angstig mens bent, heb je dus weinig vertrouwen in je zelf.
Je kan je dus wel voorstellen hoe moeilijk het is als je bang bent om te werken aan je zelfvertrouwen. De angst blokkeert je voortdurend om in actie te komen. Je bent doodsbenauwd om bijvoorbeeld te gaan winkelen omdat je dan zoveel mensen tegenkomt. Hoe kan je nu in actie komen als je daarmee je zelf blootstelt aan angst die je liever uit de weg gaat?
Er zijn verschillende manieren om aan deze angst te werken. Ik pas zelf al jaren in onze praktijk EFT toe. Dit is een psychologisch gesproken revolutionaire techniek om snel bijvoorbeeld angsten te kunnen overwinnen.
Nadat je de angst met EFT verminderd hebt, kan je in actie komen. Minder angst zorgt er voor dat je bijvoorbeeld wel gaat winkelen in een drukke winkelstraat, waar je normaal gesproken niet zou komen. En daar ligt dan de beloning voor de overwinning, je leefwereld wordt een stukje groter. Vroeger durfde je niet daar te komen, nu wel. In dat nieuw verworven stukje van de wereld moet je enkel nog wennen rond te huppelen. Dat betekent dat je dit nog veel keren deze drukke winkelstraat moet bezoeken totdat het een stukje van jou is geworden.
Alle angsten van mensen zijn een beperking van onze vrijheid. Iedere angst maakt de wereld kleiner. Je ziet dat in een wereld met minder angst, blijkbaar meer zelfvertrouwen is. De mensen voelen zich meer thuis, zich minder bedreigd. De buitenwereld wordt een stukje van hen. Wanneer mensen zich minder bedreigd voelen, zullen ze ook minder behoefte hebben zich te wapenen en te verdedigen tegen de buitenwereld die zij niet hebben leren kennen. Omdat ze dit niet durfden.
Ik wens iedereen veel zelfvertrouwen toe.
rob@goudenregen.be
Zelfvertrouwen is de zon als het regent
Gisteren wandelden wij langs de Hofvijver in Den Haag. Het zonnetje scheen en liet een andere wereld zien.
De dagen er voor waren troosteloos en grauw. Regen en vochtigheid, de zon achter een dikke wolkenpartij weggestoken. Als het weer slecht is hebben we een goeie reden om ons niet positief te voelen. Waarom zouden we, het is nat en vies. Toch kunnen we ons net zo prima voelen als het mooi weer is, dan wanneer het regent of wanneer mensen even niet aardig tegen ons zijn.
Daarover gaan alle pagina’s en berichten van deze blog. Ze gaan over het veroveren van het gevoel dat een mens goed doet en zich beter gaat voelen. Ze gaan over het meest onderschatte gevoel dat ik ken. Het handelt over alle consequenties van het hebben van zelfvertrouwen. Probeer het eens en je wilt nooit mer wat anders.
rob@goudenregen.be
Uitdaging voor het weekend
Ik heb geen doel in mijn leven. Dit betekent niets minder dan dat je je voortsleept van het ene ‘moetje’ naar de volgende verplichting. Helaas geeft niets je voldoening. Waarvoor doe je het eigenlijk allemaal?
Als je op die manier je dagen slijt wordt het de hoogste tijd om je zelf uit te dagen! Doe iets wat je nog nooit gedaan hebt, wat je gegarandeerd moeilijk en bedreigend vindt. Maar waarvan je ook weet dat als je er in slaagt je doel te bereiken je daarvan heel veel voldoening krijgt.
Een leuk voorbeeld. Karel is 23 en studeert. Hij vult zijn dagen met studeren en tv kijken. Meer is er niet. Wanneer ik hem spreek, kijkt hij mij dof aan. Gelaten. Ik vind het allemaal niks zegt hij. Wat is het doel in je leven. Dat hoeft niet hoogdravend te zijn of een stevig onderbouwde langetermijnplanning. Een idee over hoe je zou willen dat je leven zou verlopen is al een eerste aanzet.
Goed, zegt Karel, op mijn vraag eens te fantaseren over zijn nabije toekomst. Mijn leven zou er heel anders uitzien als ik een meisje had. Ok, zeg ik, dat is tenminste een uitdaging van formaat. Hij schrikt even. Ja, ga ik door, alleen al de gedachte dat je iets anders met je leven gaat doen dan nu, kan je al blijer maken. Ik som de voordelen op en inderdaad Karel voelt zich al wat beter.
Nu moet hij nog zijn angsten gaan aanpakken. Het zijn er heel wat en ze komen allemaal op hetzelfde neer: angst om afgewezen te worden. We bespreken ze een voor een en ik geef hem aan hoe hij deze kan overwinnen. Na het spreekuurtje gaat een hele andere Karel de deur uit dan zich bij mij binnen sleepte. Hij is er nog niet. Dat weet hij! Maar dit weekend zal een hele andere zijn dan hij gewend is en het zal beter aanvoelen. Nieuwer en spannender.
Ook ik kan met een goed gevoel aan het weekeinde beginnen.
Rob@goudenregen.be
Nieuwe dag, nieuwe kansen
Gisteren heb ik een gamer gesproken diens leven enkel nog bestaat uit 1 lichtpuntje: minimaal 4 uur per dag zijn game spelen. Voor de rest is het een grote troosteloze vlakte van studeren, wat drinken in de kroeg en slapen op onregelmatige tijden. Hij sleept zich voort naar zijn dagelijkse kick. De kick die hem even de duffe werkelijkheid van zijn leven laat ontvluchten. Ik zuchtte na hem aangehoord te hebben.
Ik heb hem uitgedaagd. Ik heb hem gezegd dat de manier om weer plezier en enthousiasme terug te krijgen in zijn leven is zichzelf uitdagingen stellen. De grootste uitdaging voor hem is voor zichzelf op zoek gaan naar een doel in zijn leven. Want op dit moment reikt dit niet verder dan de 4 urige schijnwereld van het computerscherm waar hij een virtuele identiteit heeft verworven. Deze identiteit geeft hem het gevoel dat hij iemand is!
Hij zuchtte. Over een doel had hij nog nooit nagedacht. Ik zag een lichte flikkering in zijn ogen toen ik vol vuur hem er van probeerde te overtuigen dat het leven dat hij nu leidt NIETS waard is. Ik raakte iets bij hem. Toen deed ik hem nog een gewaagd voorstel: stop drie dagen met gamen en realiseer je wat je die dagen mist.
We namen afscheid van elkaar met de afspraak dat hij de uitdagingen zou aannemen en ik hem de volgende keer zou leren zijn angsten (voor de buitenwereld) te overwinnen. Ook bij hem is het verkeerd gegaan toen hij zich realiseerde hoe bang hij was voor mensen, contacten. Deze angst houdt hem gevangen in zijn kleine wereldje, waaruit hij door gebrek aan zelfvertrouwen niet durft uit te breken.
Met de gedachte aan dit gesprek begin ik mijn dag. Het voelt goed, want er is iemand bezig zich te bevrijden en weer te gaan leven.
Tot ziens.
Rob.
